ನಮ್ಮ ಕಂದ

ಅರ್ಪಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆ - ಬೇಂದ್ರೆ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮುಗಿಲ ಮಾರಿಗೆ ಎನ್ನುವ ಕವನ.




ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯ ಜೀವ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕಾಯುತಿತ್ತ
ಆಗ ರಾತ್ರಿ ಅಗಿತ್ತ
ರೋಹಿಣಿದ್ಯಾಗ ಕೂಸಿನ ಅಳುವ ಕೇಳಿ ಬಂದಿತ್ತ
ತಾಯಿಯ ಅರಿವು ಹೋಗಿತ್ತ |1|

ದಪ್ಪ ಮೂಗಿನ ಪಾಪು,ನಾಲಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹಾಕುತಿತ್ತ
ತಾಸಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಹಾಲು ಬೆಡುತಿತ್ತ
ಮಾರನೆ ದಿನ ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಡುತಿತ್ತ
ಗಿಡ್ಡ ಕಿವಿಯ,ಚಿವಗಣ್ಣಿನ ಕೂಸು ಚಂದಗೆ ಮಲಗುತಿತ್ತ |2|

ಕನಸಿನ್ಯಾಗ ಎನೋ ಕಂಡ ಬೆದರುತಿತ್ತ
ಸಣ್ಣ ಸದ್ದಿಗೆ ಮಿಡುಕತಿತ್ತ
ಹಸಿದ್ಯಾಗ ರೊಯ್ಯನೇ ಅಳುತಿತ್ತ
ಕೈ-ಕಾಲು ಸಣ್ಣಗೆ ಬಡಿಯುತಿತ್ತ |3|

ಅಪ್ಪ- ಅಮ್ಮನ ಲಕ್ಷ ಸೆಳೆಯುತಿತ್ತ
ಮುಂದೆ ಮಗುವಿನ ಲಾಲನೆ ಪಾಲನೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿತ್ತ
ಸೋಮವಾರ ಮನೆಗೆ ಬಂದ್ಯಾಗ ಸಂತಸ ತುಂಬಿತ್ತ
ಎಲ್ಲರ ಮುಖದ್ಯಾಗ ಹರ್ಷದ ಹೊನಲು ತೇಲುತಿತ್ತ |4|